Değerli dostlar, İnsan
sosyal bir varlıktır. Toplu yaşar. Zaten toplumlarda, ülkeler de bireylerden
oluşur. Birlikte ve toplumsal yaşayan her bir ferdin, güvenli ve mutlu yaşaması
da, elbet ki kişinin en doğal ve en
vazgeçilmez hakkıdır. Can ve mal güvenliğine bağlı olarak huzurlu bir toplum
hayatı hiç kuşkusuz çok önemlidir. İşte o nedenle, toplumlarda düzeni sağlamak
için bazı önlemler, birimler oluşturulmuştur. Bizde de bu anlamda, Türk Polis
Teşkilatı vardır. bu güzide teşkilat mensupları, gerektiğinde hiç gözünü
kırpmadan 24 saat fedakârca hizmet vermektedir.Türk Polisi,
kişilerin hak ve özgürlüklerini korumak, güvence altına almak için Büyük çaba
içindedir. Mazluma dost, zalime ise gerekirse düşmandır. Şunu da özellikle
vurgulamak gerekir ki, özel ilişkilerde de; Hani polise güvenilmez(!) derler
ya; aslında, arkadaş olarak da, dost olarak da en güvenilir kişidir.Kişilerdir.
Dostunu, arkadaşını o sözde dostlar gibi
asla satmaz, aldatmaz. Buna örnekler çoktur. Hele bir tane var ki, dost mu,
dost. Arkadaş mı, arkadaş , candaş, yoldaş. İşte o kişi EKREM DEMİR. Trafik polisi olan Demir’le Selimpaşa’da aynı
apartmanda oturduk. Komşu olduk. Bazen dertlendik, çok kez aynı sofrada
yemekler yedik, sevindik eğlendik. Sonra onun doğuya tayini çıktı. Gitmeme
durumu varken; “Ülkemin her toprağı benim için değerlidir. Hiç bir ayırım
gözetmeden, en ücra yerde de görev yaparım” diyerek gitti.
Daha sonra görev yeri ise, memleketi Kahramanmaraş’ın
Göksun İlçesi Bölge Trafik İstasyonu idi. Ne acı ki; burası son görev yeri oldu. EKREM DEMİR 09.04.2020 Perşembe günü bu dünyaya veda etti.
Yüreğim yanıyor yüreğim…
Yaş dediğin ne ki, gözden çıkan damlalar… Halbuki; benim yalnız gözlerim değil,
tüm bedenim baştan başa, taa kanıma kadar yanıyor yanıyor ağlıyor. Hatta, tüm
vücudum için için yanarken, her uzvum ağlarken, elime tutuşturduğum kalemim
bile, beyaz sayfaya dökülen sözcüklerle her harfin, hecelerin yan yana
dizilişiyle ağlıyor ağlıyor…Yüreğim yanıyor yüreğim….Yaş dediğin ne ki, gözden
dökülen damlalar… Halbuki; benim yalnız gözlerim değil, tüm bedenim baştan başa
yanıyor, ağlıyor.Dostumu, arkadaşımı, candaşımı kaybettim. YÜREK YANAR,
KALEM DE AĞLARSA NE YAZILABİLİR,NE SÖYLEYEBİLİRİM Kİ !
